Op 28 oktober was het weer zover: een simultaan tegen de jeugd en enkele ouders. Deze verliep moeizaam. Gezien de uitloop van de vorige simultaan, werd ditmaal een kwartier eerder begonnen en werd in twee groepen gespeeld in plaats van één groep. Desondanks was het pas na 21:00 uur afgelopen en moesten de senioren in de kantine beginnen met de keizercompetitie. Regelmatig werd er een rondje van vijf minuten geklokt. De simultaanspeler had die dan nodig om slechts één zet te doen aan alle borden uit zijn groep.

Simultaanspeler Max speelde tegen zes jeugdleden, drie ouders en een senior uit het eerste team. Alleen tegen laatstgenoemde tegenstander moest hij opgeven. Simultaanspeler Nick had tegen twaalf gevorderde jeugdleden meer moeite. Hij won acht partijen maar moest opgeven tegen Adeon, Hamzah, Joël en Jip. Tegen Adeon was dat niet zo’n grote verrassing want hij had het weekend ervoor een bovengemiddelde score in groep C1 van het klassieke Amsterdam Chess Open behaald.

Wat doe je als de simultaanspeler langskomt? Je doet je zorgvuldig bedachte zet en kijkt de simultaanspeler verwachtingsvol aan, zo van “En nu jij, wat breng je daar tegenin?”.